-0.5 C
Tehran
شنبه, ۲۹ دی , ۱۳۹۷

تحلیل زیبای مجید توکلی  در نقد سیاست های اصلاح طلبان

دموکراتیزاسیونِ انتخاباتی به بن‌بست رسیده و فقط دموکراسی با تغییر فرهنگی و جنبش اجتماعی ممکن است.
پس با هر بار رای‌دادن موجب می‌شویم که ج.ا از پاسخگویی دورتر شود و امکانی برای ایجادِ فرهنگ دموکراتیک مبتنی بر پاسخگوشدن همه نهادها فراهم نشود
.

یک تصویرِ دموکراتیک شامل انتخابی و نظارت‌پذیربودن همه نهادها، قابلیتِ تغییر و حذف همه قوانین و افراد، حق دادخواهیِ -حقوقی و واقعیِ- فراگیر برای همه افراد (بدون ترس)، منع هرگونه خشونتِ سخت (نفیِ مطلقِ اعدام و شکنجه) و به‌رسمیت‌شناختن سازوکارهای سیاسیِ شفاف برای کسب قدرت است
.

اصلاح‌طلبی چیزی جز پاسخگوکردن قدرت نیست. در دو دهه اخیر استراتژی آن‌ها دموکراتیزاسیون دولت‌گرا برای تسخیر و تقویتِ نهادهای انتخابی، محاصره‌ی و تضعیفِ نهادهای غیرانتخابی بوده که “شکست خورده است” و همین تمرکز بیش از حد بر کسبِ قدرت، مانعِ استراتژیِ دموکراتیزاسیونِ فرهنگی شده است
.

البته اصلاح‌طلبانِ انتخابات‌محور دنبال تبدیل مشروعیت به عقلانیت‌اند. اما روند غیرعقلانی و مشروعیت‌زدایِ قطبی‌سازیِ انتخاباتی آن‌ها با استراتژی‌هایِ کوتاه‌مدت‌شان (مانند آشتی ملی) سازگار نبوده و بر تعارضاتشان افزوده.
در نتیجه مانع رویارویی نظام با واقعیت‌ها و عقلانیت آن شده‌اند .

اما جامعه‌گرایان در پیِ تبدیلِ فشار اجتماعی به عقلانیت و تغییر سیاسی‌اند. آن‌ها در جنبش اجتماعی از شکاف‌ها، بحران مشروعیت، تحمیل اراده و تغییرات فرهنگی استفاده می‌کنند.
اما بلاگردانیِ انتخاباتی حتی امکانِ تبدیلِ فشار اجتماعیِ تغییراتِ فرهنگی به تغییر سیاسی را هم از بین برده است
.

بنابراین رای‌دادن مانع شده که ج.ا در مسیر پاسخگویی قرار گیرد.
هرگاه که فشارهای اجتماعی و اقتصادی ج.ا را در آستانه‌ی تغییر قرار داده، انتخابات موجب فرار از پاسخگویی و مانع تن‌دادن به واقعیت‌ها شده است (به قول احمد زیدآبادی با نقشِ بلاگردانی و حتی توسری‌خوری اصلاح‌طلبان) .

از توییتر مجید توکلی (https://twitter.com/MajidTavakolii)

مطالب مرتبط

تغییر شرایط پذیرش دانشجو در ایران؛ کنکور در آستانه حذف کامل؟

cafeliberal

هشتگ، "من هم شکنجه شدم"

cafeliberal

ایران در خطر است! لزوم اتحاد و عمل، بیانیه «اتحاد برای دموکراسی در ایران»

Jahan