«#دیوار_ما_رسانه_ما»؛ وقتی سانسور رسانه‌های داخل و انحصار رسانه‌های «فارسی‌زبان» با فریاد دیوارهای شهر می‌شکند…

«#دیوار_ما_رسانه_ما» عنوان کارزاری است که از اوایل خرداد ۹۸ با فراخوان شبکه فرشگرد در رسانه‌‎های اجتماعی آغاز شده است.

فرشگرد: قدیم‌ها به در می‌گفتند که دیوار بشنود؛ امروز روی دیوار می‌نویسیم تا هم دست و دل رهبران و وابستگان #فرقه_تبهکار بلرزد، و هم براندازان دلگرم‌‌ و امیدوارتر شوند

عباراتی که در این کارزار بر دیوارهای شهرهای مختلف نوشته می‎شود عمدتا برگرفته از شعارهای مردم از دی‌ماه ۹۶ به اینسو از جمله در حمایت از خاندان پهلوی، میدان میلیونی و شبکه‌ فرشگرد است. کاربران در توییتر، اینستاگرام و فیس‎بوک فیلم‌های این شعارنویسی و یا پیام‌های خود را به اشتراک می‎گذارند و یا از طریق کانال‎های ارتباطی فرشگرد پخش می‌شود تا دست به دست بگردد و همه ببینند که جامعه‌ی جوان ایران خاموش نیست و با وجود اینکه دستگاه سرکوب بر کشور تسلط دارد، مردم از هر روزنه‌ای که بتوانند صدای خود را به گوش همدیگر می‌رسانند.

پیش از این، کارزار «پشت به دشمن رو به میهن» توسط این شبکه اعلام شده بود. این کارزار نیز بر اساس شعاری شکل گرفت که نخستین بار توسط معترضان در شهر تاریخی اصفهان با پشت کردن به تریبون امام جمعه سر داده شد.

شبکه فرشگرد که در بدو تاسیس و صدور بیانیه اعلام موجودیت خود در شهریور ۱۳۹۷ (سپتامبر ۲۰۱۸) در نخستین ماه‌های فعالیت از سوی طیف‌ها و جریان‎های سیاسی مختلف، مانند هر جریان نو، تحت فشار قرار گرفت، اما در ادامه توانست با بخشی از جامعه ایران به ویژه جوانترها ارتباط برقرار کرده و پژواک صدای آنها شود.

در این میان، شبکه فرشگرد، با اینکه هنوز نوزاد است و یک‌ساله نشده، و با وجود همه‌ی فشارهای جریان‌های سنتی که تا کنون فضای جامعه سیاسی ایران را در سلطه‌ی خود داشتند، توانسته خود را به عنوان یک جریان جدی با هدف «براندازی» مطرح کند. جایگزینی جمهوری اسلامی با نظامی متکی بر دستاوردهای جهان مدرن از جمله تکیه بر دوران پهلوی‌ها و تلاش برای تحقق دموکراسی و حقوق بشر در کشور پس از تظاهرات سراسری دی‌ماه ۹۶ به یک روند در اعتراضات اجتماعی ایران تبدیل شده است. فرشگرد ظاهرا توانسته با آنچه از زبان معترضان از دی‌ماه ۹۶ شنیده می‌شود، فضای راکد و تکراری جریان‌های سیاسی در خارج کشور و دوگانه‌ی تحمیلی جمهوری اسلامی زیر عنوان «اصولگرا- اصلاح‌طلب» در داخل را بشکند و پل تازه‌ای فراتر از آنچه تا کنون، عمدتا از طریق رادیوها و رسانه‌های ماهواره‌ای وجود داشت، به سوی داخل و جامعه‌ی جوان کشور بنا کند.

البته کارهایی مانند اسکناس‎نویسی و دیوارنویسی، موضوع تازه‌ای نیست. نکته مهم اما این است که حالا در کنار گسترش شبکه‎های اجتماعی که حتی با وجود فیلترینگ و سانسور در ایران می‌توان با یکدیگر ا رتباط برقرار کرد و بهم پیام رساند و از همین رو استفاده از روش‌های قدیمی در مبارزات مدنی دشوار به نظر می‌رسد، اما راه‌های سنتی مانند «اسکناس‌نویسی» یا «دیوارنویسی» همچنان کاربرد دارد و مؤثر است چرا که می‌توان هر آنچه در شبکه‌های اجتماعی می‎گذرد را تجسم بخشید و به عینیت در آورد و در کوچه و خیابان در برابر چشم همگان قرار داد.

 

دیوارنویسی به ویژه در شرایطی که رسانه‌های داخل در انحصار حکومت و رسانه‌های موسوم به «فارسی‌زبان» در خارج در انحصار جریان‌های اصولگرا و اصلاح‌طلب (استمرارطلبان) هستند، راهی ساده برای دیده شدن نه از خارج کشور و درون چاردیواری‌ها بلکه از داخل و بر دیوارهای شهرها، در کوچه و خیابان و در میان مردم است؛ راهی برای ارتباط با شهروندان در فضای واقعی جامعه که با هزینه‎‌ای کم  و به دور از خشونت امکان دیدن و دیده شدن را در دامنه‌ای وسیع فراهم می‌آورد. وقتی دیوارهای شهرها به صدا در می‌آیند، دیوار کج و فرسوده‌ی سانسور و انحصار فرو می‌ریزد.

شیما کلباسی

شیما کلباسی فعال حقوق بشر و عضو فرشگرد به کیهان لندن می‎گوید، «فرشگرد، با وجود حملات، دروغ‌پردازی‎ها، تهمت‌ها و همچنین سانسور شدید توسط اغلب رسانه‎های خارج از کشور، در کمتر از ۹ ماه توانسته نام و حضور خود را در جامعه ایران به ثبت برساند. پیش از فرشگرد در چهل سال گذشته،  بی‎پروایی ‎و شجاعتی این‌چنین علیه تمامیت بدنه نظام دیده نشده بود.»

او در ادامه می‎گوید، «تنها دیوارنویسی نیست بلکه برافراشتن پرچم شیر و خورشید بر فراز پل‌ها، معابر و اتوبان‎ها از تبریز تا تهران و از بم تا بوشهر،  نشان‌دهنده‌ی دل‌های دلیر مردم است. ویدئوها و دیوارنویسی‌ها با شعار میدان میلیونی حاکی از آن هستند که مردم ما خواهان براندازی حکومت بی‎لیاقت و فاسدی‌اند که میلیون‌ها دلار دارایی مردم ایران را به گروهک‌های تروریستی هدیه می‎دهد در حالی‌ که تقریبا نیمی از جمعیت کشور ثروتمند ایران زیر خط فقر زندگی می‎کند.»

شعار در استادیوم‎ها

امروز در کنار جنبش کارگری، معلمان و دانشجویان، کارزارهای نوظهوری پدیدار شده که چه بسا پتانسیل تبدیل و یا پیوستن به یک جنبش سراسری را داشته باشند از جمله کارزار خودجوشی که هر بار در ورزشگاه‌ها با شعار دادن در ستایش پهلوی‌ها دیده می‌شود. شعارهایی که در استادیوم‎ها سر داده می‎شود به‌ ویژه در استادیوم «آزادی» (آریامهر) همانهایی هستند که فرشگرد نیز بر روی آنها تمرکز کرده است.

شیما کلباسی در این باره نیز می‌گوید، «فرشگرد از آغاز با ایده‌ی ایجاد شبکه‌های اجتماعی در داخل کشور پا به عرصه‌ی ظهور گذاشت. این یک موضوع کلیدی است زیرا فرشگرد به دنبال ایجاد شبکه‌های اجتماعی است که خودشان کارزارها را طراحی، رهبری و عملیاتی کنند. در مدتی که از تشکیل این مجموعه می‌گذرد، شاهد کارزارهای مختلفی بودیم که این شبکه‎های اجتماعی بطور مستقل پیش برده‎اند.»

وی عنوان می‎کند، «هدف ما این است که کارزاری برای بهم پیوستن اعتراضات ایجاد کنیم. در مورد اینکه آیا این کارزارها پتانسیل تبدیل شدن به یک جنبش را دارند، تز فرشگرد این است که حرکت‎های اجتماعی نه از بالا به پایین و به صورت فرمایشی، بلکه از پایین به بالا و از طریق بهم پیوستن شبکه‎های اجتماعی کوچکتر شکل می‎گیرند. این فلسفه میدان میلیونی نیز هست که شبکه فرشگرد در پی سازماندهی آن است.»

شعارنویسی‎ در حمایت از میدان میلیونی

شعارنویسی بر دیوار پادگان‎ها و پایگاه‌ها

از آنجا که شعارنویسی‎ها به پشت دیوارهای پادگان‎ها و پایگاه‎ها نیز رسیده، نهادهای انتظامی و عوامل امنیتی جمهوری اسلامی بیش از گذشته نسبت به آن حساس شده‌اند. در رسانه‎های رسمی حکومت تلاش می‎شود این شعارنویسی‌ها به گونه‌ای مطرح شود که افرادی که دست به شعارنویسی می‌زنند تهدید و همزمان تحقیر شوند.

۱۶ بهمن‎ماه سال ۹۷ نیروی انتظامی اعلام کرد، «فردی که بر علیه مسئولان نظام اقدام به توهین علنی و شعار‌نویسی می‌کرد، توسط پلیس دستگیر شد و در بررسی سوابق مشخص شد، وی دارای چندین سابقه نزاع و درگیری، شرارت و تعرض به اموال عمومی بوده و همچنین به واسطه شکایت‌‌های مردمی دستگیر شده است!»

نیروی انتظامی ادعا کرده بود «متهم مذکور به دلیل عدم تعادل رفتاری به روانشناس معرفی و در ادامه در اختیار مرجع قضائی قرار گرفت!» در این خبر هیچ اطلاعی در مورد محل دستگیری فرد و زمان آن داده نشده است.

حجت‎الاسلام محمد حسنی رئیس عقیدتی سیاسی فرماندهی انتظامی شهرستان بافق، مهرماه سال ۹۷، خواستار برگزاری نمایشگاه‎هایی با موضوع امر به معروف و نهی از منکر و دیوارنویسی شده بود.

تیرماه ماه سال ۹۷، علی فتحی نایب رئیس شورای شهر همدان هشدار داد، دیوارنویسی‎های نامتعارف «اغتشاشات بصری» ایجاد کرده و باید با اقدامی جهادی این جداره‎ها امحاء و پاکسازی کرد.

کاربران خبرها و عکس‌های بسیاری در رسانه‌های اجتماعی منتشر می‌کنند که نشان می‌دهد نیروهای شهرداری به ویژه در پایتخت و شهرهای بزرگ موظف‌اند دیوارنویسی‎ها را پاک کنند اما در شهرستان‌های کوچک‌ که امکانات شهرداری برای پاک کردن شعارها کافی نیست این ماموریت به بسیج مساجد واگذار شده است. با اینهمه هر بار که دیوارنویس‌ها پاک می‌شود، جای خالی آنها و یا رنگی که روی آنها پاشیده شده نیز شعارهای اعتراضی را فریاد می‌زنند!


لینک مطلب

مطالب بیشتری که ممکن است مورد علاقه شما باشند

تیترهای تکراری و بی‌فرجام درباره اشتغال؛ بودجه اشتغالزایی چه می‌شود؟ 

cafeliberal

اردیبهشت ۹۸؛ چند نما از سی‌ودومین نمایشگاه کتاب تهران

cafeliberal

جدال حاکمیتی زن ستیز با زنان و مادرانی که برای آزادی و عدالت برخواسته اند

cafeliberal

تورم ۱۰۴درصدی قیمت مسکن در یک سال؛ زمان انتظار خانه‌دار شدن به ۵۳ سال رسید!

cafeliberal

پیش‌درآمد فاجعه‌ اقتصادی ایران؛ «رشد اقتصادی» سال ٩۷: حدود منفی ۵ درصد!

cafeliberal

نیوزیلند بازخرید سلاح‌های نیمه‌خودکار را آغاز کرد

cafeliberal