25 C
Tehran
سه شنبه, ۲۹ مرداد , ۱۳۹۸
سیاست، تاریخ وجامعه

رضا پهلوی خطاب به اتحادیه اروپا: این رژیم اصلاح‌پذیر نیست و شما باید طرف خود را انتخاب کنید!

این روزها به مناسبت گذشت چهل سال از انقلاب اسلامی در ایران، رسانه‌های غربی نه تنها به انتشار گزارش‌هایی درباره آن پرداخته‌اند، بلکه با تغییر لحن بارزی نسبت به پهلوی‌ها و نقش شاهزاده رضا پهلوی در تغییراتی که جامعه ایران در انتظارش بسر می‌برد، گفتگوها و تحلیل‌هایی منتشر کرده‌اند. در همین زمینه مجله آلمانی «بونت» در گزارش کوتاهی به گفتگوی شهبانو فرح پهلوی با روزنامه انگلیسی «تلگراف» اشاره می‌کند که در رابطه با زمامداران تازه به قدرت‌رسیده‌ در سال ۵۷ یادآور شده است: «آنها به من گفتند اگر همسرم را مسموم کنم و به قتل برسانم، اجازه خواهم یافت به ایران باز گردم. اگر همین موضوع ثابت نمی کند که آنها چگونه انسان‌هایی هستند، دیگر نمی‌دانم چه باید گفت!» مجله «بونت» این گزارش را همراه با یک ویدئو از لحظاتی از زندگی شهبانو در پاریس در وبسایت خود منتشر کرده است.

شهبانو فرح پهلوی

روزنامه انگلیسی «تایمز» زیر عنوان «رضا پهلوی وارث شاه برای انقلاب بعدی ایران آماده است» به اقبال جامعه از پهلویها و نقش شاهزاده رضا پهلوی پرداخته است. «تایمز» می‌نویسد، مردی که می‌بایست شاه ایران می‌بود، حالا ۴۰ سال پس از سقوط پدرش خود را برای انقلاب بعدی ایران آماده می‌کند. وی می‌گوید موقعیت ایران امروز درست مانند همان دوران بحرانی است که به انقلاب اسلامی انجامید. به نوشته‌ی «تایمز» ولیعهد پیشین ایران که با همسر و سه دخترش زندگی می‌کند، اعلام کرده است در پی ایجاد ائتلافی داوطلبانه از میان گروه‌های اپوزیسیون است تا به زودی برنامه‌ای برای گذار و شرایطی که ملایان از قدرت ساقط می‌شوند ارائه دهند.

روزنامه معروف و پرخواننده‌ی بیلد نیز روز ۱۱ فوریه به مناسبت چهلمین سالگرد قدرت یافتن اسلامگرایان در ایران، گفتگویی با رضا پهلوی منتشر کرده است که با این مقدمه آغاز می‌شود: به باور برخی از ناظران، رضا پهلوی فرزند ۵۸ ساله پادشاه  فقید ایران می‌تواند نامزد ایده‌آل برای رهبری یک دولت در تبعید باشد. او سال‌هاست که از نیروهای دموکرات مخالف نظام جمهوری اسلامی  پشتیبانی می‌کند.

«بیلد» درباره انقلاب۵۷ می‌نویسد، ایران چهلمین سالگرد انقلاب اسلامی سال ۱۹۷۹ را که  منجر به برکناری شاه شد جشن می‌گیرد. انقلابی که با سقوط سلطنت، حکومت خشن روحانیان را به قدرت رساند. این جشن که در ایران «دهه فجر» نامیده می‌شود، روز ۱۱ فوریه به پایان می‌رسد. حکومت محمدرضاشاه پهلوی در چنین روزی پس از گسترش اعتراضات در سراسر کشور با درگیری مسلحانه کوتاهی میان برخی از نیروهای ارتش و افراد مسلح به پایان رسید. شاه، کشور را در ماه ژانویه سال ۷۹ ترک کرده بود. دولت اقتدارگرای او اصلاحاتی در کشور انجام داده بود، اما در مقابل این اصلاحات، نیروهای مخالف حکومت وی تحت فشار قرار داشتند. انقلاب نیز به آن روند دموکراتیکی منجر نشد که برخی از انقلابیون امیدش را داشتند بلکه یک رژیم اسلامی روی کار آمد که قتل عام، شکنجه و سرکوب مخالفان را در پیش گرفت.

شاه و شهبانو ایران را ترک می‌کنند؛ ۲۶ دی ۱۳۵۷

«بیلد» ادامه می‌دهد، از دسامبر سال ۲۰۱۷ تا کنون تظاهرات و اعتراض‌های گسترده‌ای علیه رژیم اسلامی در سراسر کشور ادامه دارد. در این اعتراضات، مردم شعار مرگ بر دیکتاتوری سر می‌دهند.

-خانواده شما ایران را ۴۰ سال پیش ترک کرد. امروز کشور خود را در چه شرایطی می‌بینید؟
-اگر انقلاب اسلامی نمی‌بود، بر اساس نظر تحلیلگران، ایران امروز باید کره جنوبی را تداعی می‌کرد. اما متاسفانه بیشتر شبیه کره شمالی شده است. اگر به وضعیت فقر، آلودگی محیط زیست، نابودی زیرساخت‌ها و ناامیدی عمومی ‌نگاه کنید، به نظر می‌رسد که کشور ما به طاعون مبتلا شده است. اینهمه در نتیجه مدیریت غلط و فساد فراگیر و مهمتر از همه، بی‌توجهی به نیازهای کشور و خواسته‌های ایرانیان است. این رژیم ثابت کرده که به کشور یا مردم خود اهمیت نمی‌دهد و تنها به فکر ایدئولوژی زهرآگین خود است.

-ارتباط شما با مردم ایران در چه سطحی است؟
-بطور روزانه؛ رسانه‌های اجتماعی و تکنولوژی، توانایی مرا در برقراری ارتباط با هموطنانم افزایش داده و کمک می‌کند که با رویدادهای کشورم در ارتباط باشم.

-پیش‌بینی شما چیست؟ آیا رژیم در آینده نزدیک می‌تواند اعتراضات موجود را متوقف کند؟
-این رژیم سقوط خواهد کرد. تاریخ به ما نشان داده است که تمامیت‌خواه‌ترین و قدرتمندترین حکومت‌ها نیز سرانجام سقوط می‌کنند.

-در صورت تغییر رژیم، یک ایران دموکراتیک سکولار در منطقه چه تاثیری خواهد داشت؟
-واضح است که یک سیستم غیرنظامی که رفاه شهروندان را اولویت اصلی خود می‌داند، مایل است با  همسایگان خود و کشورهای جهان مناسبات دوستانه‌ای داشته باشد. ایران پیش از انقلاب چنین بود. ما با همه کشورها و همه مردم این سیاره، از اعراب گرفته تا یهودیان و از روس‌ها تا آمریکایی‌ها، مناسبات دوستانه داشتیم. در نتیجه، ما نیز در جهان مورد احترام قرار می‌گرفتیم. یک ایران سکولار، شباهتی به سیستم تمامیت‌خواه فعلی نخواهد داشت که مجبور است برای بقا با صدور ایدئولوژی خود منطقه را بی‌ثبات کند. زمانی که این رژیم از بین برود، ایران نقش مثبتی در منطقه ایفا خواهد کرد.

-بعضی شما را به عنوان «شاه در انتظار» توصیف کرده‌اند؛ اهداف شخصی شما در آینده ایران چیست؟
-همانطور که تا حال بارها گفته‌ام و در کتاب‌هایم نوشته‌ام،  آرزوی من آزادی ایران است. تنها تمرکز من در این زمان این است که ایران بتواند آنقدر آزاد باشد که مردم ایران، بتوانند با شرکت در انتخابات آزاد سرنوشت و آینده خودشان را تعیین کنند.

-وقتی هدف‌ها و آرزوهای شما برای آینده ایران در اروپا مورد بحث قرار می‌گیرد، بخش تاریک از میراث پدر شما به خاطر می‌آید. پاسخ شما در این مورد چیست؟
-من از شما می‌خواهم که به پیش از سال ۱۹۷۹ برگردید و بعد تا سال ۲۰۱۹ پیش بیایید و ببینید که مردم ایران چه درباره گذشته و چه در مورد پدر من می‌گویند. در خیابان‌ها نسل جوان نام پدر مرا فریاد می‌زنند و با شعارهای خود روی دیوارها پدربزرگ مرا تحسین می‌کنند. آنها سهم بزرگی را که هرکدام در ساختن ملت ما ایفا کرده‌اند، به رسمیت می‌شناسند. شما می‌توانید از مردم بپرسید چگونه می‌اندیشند و آنها به شما یک پاسخ واضح می‌دهند.

شاهزاده رضا پهلوی: اروپاییان باید از خواست آزادی و دموکراسی جامعه‌ی ایران پشتیبانی کنند

-امیدهای شما برای چهل سال آینده ایران چیست؟
-تمرکز من بر بازسازی  و تقویت کشور است. این رژیم در چهل سال گذشته تلاش کرده کشور ما را نابود کند. بنابراین ابتدا ما آن را برای شهروندان خود بازسازی خواهیم کرد تا بتوانند بار دیگر مطابق شأن خود زندگی کنند. این کار با بازسازی یک اقتصاد مبتنی بر عدالت اقتصادی و بازار آزاد آغاز خواهد شد و نه بر پایه یک سیستم انحصارطلبانه و طراحی شده برای پوشش دادن سرکوب داخلی و تروریسم جهانی. پس از این بازسازی، کشور ما می‌تواند چراغ صلح، ثبات و توسعه در منطقه و جهان باشد، همانطور که در گذشته بوده است.

-از دید شما، اروپا یا آلمان برای پشتیبانی از یک ایران آزاد چه باید بکنند؟
-شما در کشورهای خود، به آزادی، حقوق بشر و دموکراسی اهمیت می‌دهید. شما باید درک کنید که ایرانی‌ها هم به اندازه آلمانی‌ها و اروپایی‌ها همین‌ها را می‌خواهند. اروپایی‌ها به عنوان جوامعی که تحت کنترل دیکتاتوری‌های فاشیست و کمونیست برای آزادی و دموکراسی مبارزه کرده‌اند، باید که خواسته‌های مردم ایران را بیشتر درک کنند. همبستگی به عنوان کشورهای دموکراتیک باید فراتر از حرف باشد. شما باید بطور جدی طرف خود را انتخاب کنید. یا با رژیم ضدمردمی‌ همکاری کنید، یا به پشتیبانی از نیروهای دموکراتی بپردازید که علیه این رژیم سرکوبگر و دیکتاتوری مبارزه می‌کنند. شما نمی‌توانید با این رژیم کار کنید و همزمان به دموکراسی امیدوار باشید زیرا این رژیم قابل اصلاح نیست. شما باید یک طرف را انتخاب کنید. درک این نکته که رژیم و اقدامات آن قابل تغییر نیست، اولین گام در حمایت از یک ایران آزاد است.

*منبع: روزنامه آلمانی بیلد (بیلد انگلیسی)
*ترجمه و تنظیم از کیهان لندن

 

لینک مطلب

مطالب بیشتری که ممکن است مورد علاقه شما باشند

آینده ای خطرناک برای تهران

Jahan

«ناسیونالیسم ایرانی» در دوره رضاشاهی؛ جایگیر بودن «خُرده فرهنگ»ها و آزادی دینی در «ناسیونالیسم ایرانی»

cafeliberal

بیانیه کنگره رهائی ایران: دریای مازندران (کاسپین) و ترکمانچای دوم

cafeliberal

اتحادیه اروپا: اقدامات اخیر ایران نقض تمامی توافق اتمی نیست

cafeliberal

خامنه‌ای : جنگی رخ نمی‌دهد و مذاکره با آمریکا هم سم است

cafeliberal

بیانیه دبیرکل حزب سکولار دموکرات ایرانیان پیرامون تشکیل نهادی با نام «ققنوس»

Jahan