3.7 C
Tehran
چهارشنبه, 29 آبان , 1398

پاراگراف ۱۲: هنر برتر از گوهر و پیشتر از دین و دانش آمد پدید…

در ایران تحت حکومت جمهوری اسلامی فعالیت‌های فرهنگی و هنری نیز با محدودیت‌ها و ممنوعیت‌های فراوان روبروست. اگرچه سال‌هاست جامعه راه خود را در پیش گرفته و از موسیقی و سینما و تئاتر تا نقاشی و مجسمه‌سازی را به حکومت تحمیل کرده، اما از نظر قانونی، حق آزادانه‌ی فعالیت هنری تضمین شده نیست و هر مقام و ملّایی می‌تواند خودسرانه مزاحم هنرمندان و دوستداران هنر شود.

مهمان این پارگراف ژاله پورهنگ هنرمند نقاش، استاد سابق انستیتو مربیان امور هنری و مدیر گالری معروف مانی در تهرانِ پیش از انقلاب است.

برخی از تابلوهای شما، به ویژه با سوژه‌ی زنان، پس از انقلاب و پاکسازی دانشگاه‌ها از بین رفت. آیا بعدا آنها را بازسازی کردید؟
فعالیت در عرصه‌ی هنرهای تجسمی، پیش از انقلاب، در زمانی که شما مدیر گالری مانی بودید، چگونه بود؟
می‌دانید که اگرچه بسیاری از هنرمندان از ایران مهاجرت کردند ولی در همه عرصه‌ها «رشد»، دست‌کم رشد کمّی، وجود داشته. شما چه تفاوت‌هایی می‌بینید بین امروز و دیروز؟ امروز چه نقاط ضعف و قوتی دارد؟
شما معتقدید به نقش هنر در رشد سیاسی و اجتماعی جامعه اهمیت لازم داده نمی‌شود؛ مثلا چه باید کرد؟

لینک مستقیم به ویدئو

لینک مطلب

مطالب بیشتری که ممکن است مورد علاقه شما باشند

ستایش مایک پمپئو از استراتژی "کارآمد" آمریکا علیه ایران

cafeliberal

آمریکا رسما از پیمان اقلیمی پاریس خارج می‌شود

cafeliberal

عدم مذاکره با آمریکا؛ مشکل دولت ترامپ است یا "ایدئولوژی"؟

cafeliberal

شورای نگهبان قانون اعطای تابعیت از طریق مادر به فرزند را به دلیل «مشکل امنیتی» نپذیرفت

cafeliberal

هفته فرهنگی آلمان در شیراز برگزار می‌شود

cafeliberal

حمله نظامی ترکیه به کردهای سوریه و دردسر فوتبالیست‌های ترک‌تبار

cafeliberal