8.5 C
Tehran
پنج شنبه, 30 آبان , 1398

گزارشی از آخرین وضعیت زندانیان در زندان مرکزی کرج

فشار روی زندانیان زندان مرکزی کرج افزایش یافته است. به گزارش کانون حقوق بشری نه به زندان – نه به اعدام آخرین خبرهای رسیده از زندان مرکزی کرج حاکی از این‌ است که زندانیان این زندان با مشکلات جدی روبرو هستند.

کیفیت و حجم غذا در این زندان به شدت پایین آمده است. نانها کوچکتر شده و زندانیان سیر نمی شوند. فروشگاه زندان از بیرون نان سنگگ خریده و به زندانیان به قیمت ۲ هزار تومان می فروشد. زندانیان مجبورند برای تأمین مواد غذایی خود از خانواده هایشان جهت خرید نان روزانه پول درخواست کنند.
غذا یک چهارم میزان قبل شده است. مسئولان زندان جهت تبلیغات به خانواده های زندانیان می گویند که ما به بچه‌های شما پلو مرغ می دهیم. اما عملا غذایی که وارد زندان میشود یک پلوی صورتی رنگ است که اثری از مرغ در آن نیست.

وضعیت بهداشتی زندان مرکزی کرج

مواد بهداشتی به زندانیان داده نمی شود و زندانی باید با پرداخت از جیب خود هزینه مواد بهداشتی را بدهد.
این برای یک زندانی که پس انداز، درآمد و سرمایه ای ندارد و پیش از این سرپرست خانواده بوده، باعث شرمندگی و عذاب روزانه است. به این ترتیب هزینه‌های زندانی تماما بر دوشهای اعضای خانواده‌اش سنگینی می کند. آنها علاوه بر این که عضوی از خانواده شان زندانی است بایستی در پی تأمین هزینه‌هایی باشند که بر عهده سازمان زندانها است.

ظرفیت هر سالن ۲۰۰ نفر است اما با انتقال تعداد زیادی از زندانیان به سالنها، تراکم جمعیت به ۷۰۰ نفر رسیده است. بدلیل نبودن جا و تخت در سلولها، بسیاری از زندانیان کف خواب و کارتن خواب هستند. بهداشت بسیار پایین و محیط کثیف و آلوده است.
بیماران روانی و بیماران مبتلا به هپاتیت در سالنها بدون هیچ رسیدگی و درمان، رها شده و عامل انتقال بیماری به سایر زندانیان هستند.

آب به صورت مستمر روزانه قطع می‌شود. عدم بهداشت در نبود آب ضریب می خورد. پیش از این، آب زندان روزانه از ساعت ۱۴ تا ۱۶ قطع می شد ولی اکنون از ساعت ۱۴ تا ۱۸ آب زندان قطع می‌شود. هنگامی که زندانیان به این وضعیت اعتراض کردند، رئیس زندان در پاسخ به آنها گفته است بروید خدا را شکر کنید که برق قطع نیست.

هرگونه اعتراض زندانیان به این وضعیت، عواقب بعدی را به همراه دارد که می تواند همچون سانحه و یا خودکشی وانمود شود. چرا که افرادی از عوامل مسئولان و زندانبانان بندها را در کنترل دارند که با هر اعتراضی زندانیان را مورد ضرب و شتم قرار داده و به شیوه‌های مختلف حذف فیزیکی می کنند. هر نوع اعتراض دو نفر به بالا شورش محسوب می شود. معترضان را در بهداری خیلی ساده با یک آمپول می کشند یا با چاقو می زنند. به گفته برخی شاهدان بارها اتفاق افتاده است که یک نفر پس از انتقال به انفرادی دیگر برنگشته و گفته شده که او خودکشی کرده است.

رئیس زندان و زندانبانان، زندان را به مراکز توزیع و تجارت مواد مخدر و شیشه تبدیل کرده اند.

همچنین گزارش شده است که در حال حاضر زندانیان را به جای انتقال به دادگاه، از طریق ویدئو – کنفرانس محاکمه می‌کنند. به این ترتیب زندانی امکان دفاع از خود با حضور وکیل‌اش را ندارد. عوامل زندان علت این کار را کمبود سرباز برای نقل و انتقال زندانیان به دادگاه ذکر کرده اند.

به کانال نه به زندان نه به اعدام در تلگرام بپیوندید
https://t.me/NoToPrisonNoToExecution

لینک مطلب

مطالب بیشتری که ممکن است مورد علاقه شما باشند

سناریویی دیگر در دستگیری عکاس زن ایرانی؛ آیا نوشین جعفری به سرنوشت زهرا کاظمی دچار خواهد شد؟

cafeliberal

جای درد با توم؛ از تهران تا استکهلم!

cafeliberal

شعری از رضا مقصدی؛ عشق اگر خسته نیست، راهِ دلم بسته نیست

cafeliberal

خمینی و چپگرایان

Jahan

توبه‌ی آیت‌الله

cafeliberal

بازداشت اکرم نصیریان، فعال حقوق مدنی و همیار کمک به سیل‌زدگان به اتهام نامشخص

cafeliberal